Ezginin Günlüğü
Fincana Kahve Koydum
Ay nerde doğsa oradaydık Dallarda zerdali çiçekler Savrulup gider rüzgar esince Bütün bir bahar böyle geçti Anlardım aklından geçenleri Sustukça konuştuk sanki Sevdaymış meğer o içimizde Yıllardır uyuyan deli Sessizlik sensin geceleri Fincana kahve koydum gel Bugün şeytana uydum gel Ay doğdu dağın üstünden aman aman Dallarda beyaz çiçekler Dağıldım gecenin karasına Artık kimse kıramaz beni O kül gibi deniz o sessiz kız Kayıp bir sandala binip gitti Ne sen söyledin derdini Ne ben sevdiğime inandım Unut geçen eski günleri Bunca yıl sonra nasılsın Anlardım aklından geçenleri Sustukça konuştuk sanki Sevdaymış meğer o içimizde Yıllardır uyuyan deli Sessizlik sensin geceleri Fincana kahve koydum gel Bugün şeytana uydum gel Ay doğdu dağın üstünden aman aman Dallarda beyaz çiçekler